خانه / اخبار و اطلاعیه ها / اخبار آموزش و پرورش / یادداشت ارسالی کاربران- طلاهای گرانبها، نیمکت نشین بوستان ها

یادداشت ارسالی کاربران- طلاهای گرانبها، نیمکت نشین بوستان ها

ندای معلم- نصراله خلیلی – همکار فرهنگی بازنشسته

با تشکر از نویسنده محترم آقای خلیلی، برای خواندن این یادداشت ارسالی زیبا، به ادامه مطلب مراجعه بفرمایید.

خانواده همین سرپناهی است که سرشار ازعطر لبخند های من و توست.

خانواده همین شانه های مهربانی است، که تکیه گاه دلتنگی‌های ناگهانی من توست.

خانوادها آغوش گرمی که مایه آرامش و محبت ماست، تمام عمر پناهگاه لحظه های تنهایی ماست.

نیروی انسانی جزو بزرگترین و با ارزش ترین دارایی و سرمایه هرکشوری محسوب می شود و این سخن پر مغز، از لب های پیامبر نور ورحمت تراویده و در تکریم سرو قامتان است که فرموده اند بهترین مردان امت من کسانی هستند که نسبت به خانواده خود خشن نباشند واهانت نکنند و دلسوزشان باشند وبه آنان ظلم نکند. بازنشستگی آغاز  فرهیختگی، بالندگی و تکامل انسان و سیر آغاز بهره وری از تجارب سودمند آنان در زمینه های مختلف است. این قشر ارزشمند جامعه،چراغ هدایت راه آینده گان هستند.

انسان هایی که از الماس گران بها ترواز کوه باصلابت تر هستند، وجودشان درخانه سبب خیروبرکت ودل گرمی اعضای خانواده است و حس امنیت و آرامش را به همراه می آورد. قلبی مهربان وکوله باری از بردباری و تجربه دارند، ضمیرباطنش پاک وبی آلایش است و کلامش شفا و تکیه گاهی محکم برای همسر و فرزندانش است. تلاش خستگی ناپذیر عزیرانی که در کمال صداقت بیش از سی سال از بهترین سالهای عمر خود را در سنگر خدمت به مردم گذراندند، وهمه اقشار جامعه مدیون این عزیزان هستند حالا خود اندر خم یک کوچه اند.

برای اعتلای فرهنگ بازنشستگی در جامعه و نیز احترام به شان والای این عزیران بازنشسته، تکریم و احترام به آنها در همه ادارات ودعوت ازآنها در مراسم مختلف باید مد نظرباشد؛ چرا بازنشستگان عزیز ما باید حتی از حداقل امکانات رفاهی بی بهره باشند نداشتن بیمارستان فوق تخصصی و روزنامه و بوستان وفضای سبز و مجلات علمی و پژوهشی وامکانات تفریحی  سیاحتی و زیارتی خاص بازنشستگان که بتوانند نظرات ودیدگاه های خود را بیان کنند و بیماری خود را مداوا ودردهایشان راتسکین دهند وحتی کارت منزلت را باید ازهزینه خودشان شارژو استفاده کنند یا شرکت واحد می توانست اتوبوس  تند رویی را برای این عزیزان اختصاص دهد تا انها روی صندلی نشسته باکمال آرامش تردد کنند.

اما آنها با ضعف جسمانی وعینک وعصا با بدنی نحیف باید میله وسط اتوبوس را بگیرند و با مرارت به مقصد برسند. آیا شرط انصاف این است؟! بیمه آنان ناکارآمد و پاسخگوی نیاهایشان نیست. فقط به نفع بیمه گذار است.

از کجا بگوییم واعتراضمان را به گوش که برسانیم که به حق قضاوت کند. چون زندگی زیر خط فقر زیبنده این قشر زحمتکش نیست. آیا می دانید شرمندگی خانواده یعنی چه؟ قدرمسلم آنان به دوره جوانی بر نمی گردند. سوال من این است برای این پیش کسوتان چه کرده اید؟ مدیران دستگاههای اجرایی باید پیگیری حل مشکلات این قشر را دستور کار خود قرار دهند، اولویت بازنشستگان در اعطای وام قرض الحسنه و اختصاص کمک های غیر نقدی به آنها باید در برنامه های منظم و نخست مدیران و دستگاه های اجرایی قرار گیرد. دعوت از بازنشستگان حداقل یکبار در سال به منظور تجلیل از آنها باید مورد توجه جدی قرار گیردطبيعي است كه سازمانها نبايد بعد از مدت معيني (سن بازنشستگي) اين سرمايه هاي ماهر ومجرب فكري خود را فراموش كنند بلكه باید از تجارب ودانش مفيد آنان در جهت بهبود و بالندگي کشورمان از آن ها بهره مند شوند. امروزه قدرت كشورها و سازمانها را سرمايه مادي، ماشين‌آلات و تجهيزات رقم نمي‌زند بلكه نيروي انساني كارآمد و خلاق تعيين‌كننده قدرت و توان رقابتي سازمانها و كشورهاست.

يكي از مراحل فرايند برنامه ريزي نيروي انساني، برنامه ريزي براي دوران بازنشستگي و عوامل سرمايه هاي انساني است. به راستی ما برای این قشر فهیم  چه اقدامی انجام داده ایم جز این که آنها را خانه نشین ونسبت به نیاز های اساسی وضروری انها بی توجه شده ایم این همه صدای اعتراض یکسان سازی حقوق ومزایا انها با سایر ادارات راشنیدیم بی تفاوت گذشتیم و پاسخ انها را ندادیم، حالا می خواهیم تشکر کنیم که پذیرفته نیست. چون حفظ کرامت،عزت وتاّمین معیشت ومستمری بگیران وبهره گیری ازنظرات وتجارب آنها اصل موضوع است ویکی از صور تکریم وتعظیم ذات اقدس الهی احترام وتجلیل ازبازنشستگان می باشد.

بازنشستگي در واقع مرحله اي از زندگي است و امري ضروري و حياتي براي بشر پر از اضطراب، نگراني و  فشار تلقي مي گردد. تازه در شروع نيمه راه زندگی هستيد با توشه ای از تجربه ، دانش و مهارت های ارزشمند که ازان استفاده نمی شود. گذشت عمر را نمي توان متوقف نمود ولي مي توان با بكارگيري روش ها و مراقبتهاي مناسب, از اختلالات و معلوليتهاي سالمندي پيشگيري نمود و يا آن را به تعويق انداخت تا بتوان از عمر طولاني همراه با سلامت و رفاه كه همواره هدف و آرزوي بشر بوده، بهره مند شد.

سازمانها باید براي بازنشستگان شرايط ويژه اي فراهم کنند تا آنان احساس پيري و شکست نکنند. در مجموع مي توان گفت که آماده کردن شرايط دوران بازنشستگي هم وظيفه دولتمردان است و هم وظيفه خود بازنشستگان که محوريت آن با بازنشستگان مي باشد، زيرا چنانچه شرايط و امکانات از طرف مسئولين آماده نباشد اما روحيه بازنشستگان بالا باشد و هدف داشته باشند، سلامت جسمي و روح  آنان تأمين، طول عمر آنان افزايش و ارتباطات اجتماعي و انتقال اطلاعات و تجربيات صورت خواهد گرفت. يعني باور كنيم كه پيري روزگاري است كه هرچند بازوان مان ديگر توان یاري ندارند، اما دانش و فضيلت رفعت مي يابد. بر اساس اين ديدگاه کهنسالی مرحله پختگی زندگی آدمی است و مرحله ای که آدمی را از دیگر افراد جامعه، متمایز می سازد و تشخص ویژه ای به آن می‌دهد.

این روزها به این موضوع فکر می کنم اگر شورای شهر تهران درهر منطقه ای بوستانی مجزا برای بازنشستگان درنظر می گرفت وشهرداری بر ان نظارت می کرد تا این انسانهای اسیب پذیر جامعه بیشتر از فضای سبز استفاده کنند چون انها به آرامش وامنیت روانی نیاز دارند ولی در بوستان های کنونی وجود معتادان وجوانانی که بازی می کنند اسایش رااز آنها سلب کرده اند. دراین بوستا نها برنامه فرهنگی وآموزشی ورزشی وغیره برای انها برنامه ریزی می شد یا نام این بوستان ها با نام های اساتید و بزرگان این عرصه نام گذاری می کردند بسیار کارپسندیده ای بود .

براساس آموزه هاي ديني، هيچ كس در هيچ مرحله اي از عمر بازنشسته نيست زيرا بازماندگان از زندگي در تفكرات اسلامي معنا و مفهومي ندارد. انسان در هر حال و در هر مرحله اي از روند زندگي مكلف است به انجام وظايفي و محق است به بهره مندي از برآيند تلاش هاي  خود را ادامه دهد. بازنشستگي پايان بهره وري افراد در جامعه نيست بلكه آغاز بهره گيري از تجارب سودمند آنها واعتقاد راسخ به اينكه تجارب و اندوخته هاي آنها مي تواند چراغ راه آيندگان باشد.

آغاز بازنشستگي با مراسم تقدير و بزرگداشت زحمات فرد بازنشسته همراه باشد و سازمانهاي مربوطه از يك طرف و اطرافيان وي از سوي ديگر ورود او را به فصل جديدي از زندگي اش تبريك گويند كه اين خوش آمد اعتماد به نفس را در آغاز راه بازنشستگي به بار مي آورد.  تكريم وگراميداشت بازنشستگان تكريم وگرامي داشت آينده خودمان است هر تلاش وحمايتي از بازنشستگان حمايت از خودمان خواهد بود.

در كنار توجه به مسائل روحي و رواني  بازنشستگان،  مشكلات اقتصادي آنها نيز مورد توجه مسئولان قرارگيرد ولی تاکنون این مرحله انجام نشده نظر همکاران من گواه این موضوع است آیاکسری بودجه فقط مخصوص فرهنگیان است؟ بازنشستگان براي تامين نيازهاي معنوي شان توقع زيادي ندارند. حفظ حريم حرمت آنان كارساز است. نياز آنها به داشتن هويت، امنيت و حرمت است . جدا از نياز مادي مي خواهند تجربه هاي كاري خود را كه ماحصل گذران عمرشان هست به جامعه هديه كنند.

مجلاتي به صورت فصلنامه يا ماهنامه مخصوص بازنشستگي براي ارائه اطلاعات، انعكاس نيازها، بيان خواسته‎ها و … منتشر شود و از پيشنهادات و نظرات بازنشستگان در مجله استفاده گردد.واجازه دهیم آنها آزادانه خواسته های خودشان رابیان کنند وبا برنامه ریزی مناسب در صدد رفع مشکلات انها باشیم .  تبعيض و تفاوت بين دريافتي بازنشستگان در سازمان‎ها برداشته شود. این خاص ونظر همه شاغلین وبازنشستگان فرهنگی است آن چیز که عیان است چه حاجت به بیان است اما کو گوش شنوا که فریاد عدالت خواهی ما را بشنود، چون دیواری کوتاه تر ازمعلمان وبازنشستگان فرهنگی وجود ندارد.

به لحاظ مشاركت هر چه بيشتر بازنشستگان در جامعه ، كانونهاي بازنشستگي تشكيل و فعال شوند تا حس ارزشمندی درهمه آنان احیاء شده و احساس سرور و شادمانی  کنند. در هر سال يك روز به نام روز تكريم بازنشستگي اختصاص داده شود و از خدمات بازنشستگان قدرداني گردد.  سازمانها در برگزاري مراسم بازنشستگي براي مديران وكاركنان تبعيض قائل نشوند. از تخصص‎ها، مهارت‎ها و تجربيات بازنشستگان درادارات ستادي و مشورتي سازمان ها نهايت استفاده صورت گيرد.

با توجه به اينكه سرمايه انساني مهم است و هر چيزي كه مهم باشد نگهداري و حراستش ارزشمند مي باشد. سازمانها براي موفقيت خود بايد درمتن برنامه ها و طرح هاي خود براي مهمترين دارايي سازمانشان نيز طرح و برنامه داشته باشند. نسل بازنشسته را نبايد بي ثمر و از كارافتاده بدانيم و بايد جامعه از توانايي هاي بالقوه و بالفعل آنها بهره مند شود زيرا آنها حضور دارند و بايد به آنها احترام گذاشت و نسبت به تمهيد ايجاد فضاي سالم وراحت زندگي براي آنها در اين جامعه اسلامي نهايت سعي و كوشش را مبذول داشتد.

در خاتمه ازدولت محترم تدبیر و امید وهمه نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و نیز مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری درخواست دارم بازنشستگان فرهنگی را دریابید و از آنها حمایت وپشتیبانی کنید؛ چون دست درگریبان مشکلات عدیده زندگی هستند. روح وجسم آنان از فقر وتبعیض وبی عدالتی در پرداخت حقوق ومزایا آزرده و نگران آینده فرزندانشان هستند. چون اکثریت آنها توانایی فعالیت مجدد را ندارند وبیمار وناتوان هستند. حالا موقع عمل کردن به قول وعده هاست؛ دیگر شعار بس است و بیایم به منظور قدر دانی وتکریم بازنشستگان به عقاید و خواسته ها ی حق طلبانه آنان احترام بگذاریم ودر سریع ترین زمان ممکن نسبت به تامین معیشت و افزایش حقوق ومزایا مساعدت لازم را مبذول دارید تا رضایت قلبی جامعه بازنشستگان فرهنگی حاصل گردد .

نویسنده: نصراله خلیلی – همکار فرهنگی بازنشسته

درباره ی admin

همچنین ببینید

chanal

کانال تلگرامی فرهنگیان

کارگروه پژوهش و فناوری ندای معلم- برای عضویت در کانال جامع فرهنگیان کشور به ادامه ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *